Defne Ongun Müminoğlu: Sadece çocuklar değil, biz yetişkinler de ekran bağımlısı olduk!


Değerli yazar İpek Ongun’un kızı Defne Ongun Müminoğlu yeni kitap serileriyle bizlere sürpriz yaptı. Defne Ongun Müminoğlu ile yeni kitaplarından ve pandemiyle ekrana adeta bağlanan çocuklarımıza nasıl kitap sevgisini kazandırabileceğimize dair röportaj yaptık. Keyifli röportaj için bir kez daha kendisine ve ekibine teşekkür ediyorum.


2018'de okurlarla buluşturduğunuz Renkgiller’i yepyeni çizgileri ve renkleriyle yeniden buluşturdunuz? Esin kaynağınız ne oldu?

“Burcu ve Berk ile” serisi bızdıklara ve onların ebeveynlerine hayatta karşılaştığımız çeşitli olaylarda veya kendimizi bulduğumuz durumlarda yol gösterme görevini üstlenmişti. Her bir kitapta farklı uzmanlarla çalışarak, ciddi detayları olan bir içeriği tatlı hikâyeler çerçevesinde sunmuştuk.

Bu seriyi takip edecek yeni karakterlerimizin farklı, renkli, eğlenceli olmasını arzu ettim. Onların da bir misyonu olacaktı tabii ki. Benim için bu olmazsa olmaz. Kitaplar minicik de olsa bir şey öğretsin, yol göstersin, çaktırmadan bilgilendirsin istiyorum. Ama bu seferki karakterlerimizin, yani Renkgiller’in çılgın bir aile olmasını hayal ettim. Herkesin “normal” olarak tanımladığı yapıdan farklılıkları olsun, “normal” olgusunu biraz sorgulayalım istedim. Bu nedenle saçları, evleri, yaşam tarzları ve tüylü dostları alışık olduğumuz gibi değil.

Bu eğlenceli aile bizleri değişik ortamlara soksun, hareket etmemizi, keşfetmemizi sağlasın, bizleri biraz evimizin dışında aktif olmaya iteklesin istedim. Teknolojinin çepeçevre sardığı bu ortamda biraz doğal yaşayabilmek, ekran dışında, dostlarımızla, ailemizle çılgınca bir şeyler yapmak, keşfetmek, yenilenmek hepimizin ama en başta da çocuklarımızın ihtiyacı gibi hissediyorum. Öze dönmek, doğada olmak, sormak, araştırmak, keşfetmek ve keşfettikleriyle heyecanlanmak bence.

Renkgiller ailesi hem modern hem de geleneksel bir aile, özellikle Oyun Peşinde biz yetişkinleri de çocukluğumuza götürüyor, çocuklarımıza çocukluk oyunlarımızı öğretiyorsunuz. Renkgiller ailesini nasıl kurdunuz? Nasıl başladı bu güzel hikaye?
Bir önceki cevabımda da belirttiğim gibi, çılgın ailemizin son derece temel konularda bizlere yol göstermesini, en basit ama bir o kadar da önemli ihtiyaçlarımızı hatırlatmasını, temel sosyalliği örneklemesini istedim. Oyun Peşinde bizlere sosyalleşerek oyun oynamayı, sıkıldığımız anlarda basit sistemlerle kendi kendimize oyun üretebilmeyi hatırlatırken, Yollarda ve Kampta kitapları evin dışında yapılacak keşifleri bizlere sunuyor. Sadece çocukların değil, biz yetişkinlerin de bu en temel, en basit ancak hayatımızın belki de en kalıcı konularına ihtiyacı olduğuna inanıyorum. İnsanın insanla oynadığı, oyun oynarken öğrendiği bir çocukluktan geliyorum. Sokağa çıkar arkadaş bulurduk. Elimizde ne varsa onunla bir oyun yaratırdık. Çok saf ve çok doğaldık. Ve tabii çok hareketli. Tüm gün sokakta koş, oyna…
Kamp yapmak, arabayla, trenle yolculuk yapmak, yeni yerleri ve doğayı keşfetmek kadar heyecan verici başka bir şey var mı? Çocukluğumdaki pek çok yaşanmışlık da bu seride bana arkadaş oldu, yol gösterdi. Hâlâ en güzel anılarım o günlerdendir. Bu zamanın çocuklarının da ileride “Ne güzel ekranda oyun oynardık” değil de “Kampta tilkinin nasıl da karşımıza çıktığını hatırlıyor musun?” diyeceğine inanıyorum. Yaşanmışlıklar akılda kalıyor.

Pandemi dönemine kadar ekranlardan uzak tuttuğumuz çocuklar pandemiyle ekran başından ayrılamaz oldu. Eğitim, oyun derken ekran ile daha da yakınlaştılar, bu anlamda neler söylemek istersiniz?
Maalesef bu durum hepimiz ve tüm dünya için geçerli. Sadece çocuklar da değil, biz yetişkinler de ekran bağımlısı olduk. Çocukların durumuysa iyice zor. Sabahtan öğleden sonranın geç saatlerine kadar ekran karşısında bir şey öğrenmeye çalışıyorlar. (O da şanslılarsa…) Normalde okula gidip, akabinde kafa dağıtmak için bir şeyler seyreden veya dijital oyunlara yönlenen çocukların bu ihtiyacı ortadan kalkmadığı için, ekran sonrası yine ekran durumu var. Onları eleştiremeyiz. Ama belki farklı aktivitelere yönlendirerek, birlikte eğlenceli şekilde vakit geçirebiliriz. Bunun için biz yetişkinlere çok iş düşüyor tabii. “Haydi sen git oyna” demekle iş bitmiyor.

Ekranlara bağlı olduğumuz bu dönemde kitap okuma alışkanlığı nasıl kazandırılmalı?
En eğlenceli, onları en çok çeken ne varsa onu okumaları için fırsat sunmak lazım diye düşünüyorum. Bu bir dergi de olabilir, bir çizgi roman da. Veya çok heyecanlı bir macera kitabı. Birlikte kitap okumak, birbirinin kitaplarını karıştırmak, hatta bizlerin onların okuduklarını okumamız bence paylaşım açısından da çok güzel, çok faydalı.
Konuşacak konumuz neden kitaplar olmasın? Kitap okumayı görev gibi değil de birlikte yapılacak keyifli bir aktiviteye dönüştürmek için yaratıcılığımızı da kullanabiliriz. Kitapların içerisine yerleştireceğimiz ipuçlarıyla oynanacak bir hazine avı, gece evde kuracağımız bir çadırın içerisinde el feneriyle kitap okuma, renkli minderlerle rahat bir okuma köşesi yaratma, birlikte bir kitabevine gidip (özellikle bağımsız çocuk kitabevleri bu iş için ideal) vakit geçirmek, kitapları karıştırmak… Hepsi sevgiyle, keyifle olacak şeyler. Kitap okumayı da akılda kalıcı anılara dönüştürmek kalıcı bir alışkanlık olmasını sağlayacak diye düşüyorum.

Yeni kitap ya da başka projeleriniz var mı?
Olmaz mı:) “Burcu ve Berk ile” serimize yeni bir konu geliyor. Bir senedir hazır bekliyordu. Şu an çizim aşamasında. Onun dışında bir de iki yazarlı bir projemiz var. Onun da çizimleri tamamlandı. Dizgi aşamasında. Umarım kısa sürede o da raflarda yer alacak. Ve tabii kafada da bir sürü proje uçuşuyor. Beynim beni rahat bırakmıyor:)


Share on Google Plus

About sibelizliyor

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.
    Blogger Comment
    Facebook Comment

0 yorum :

Yorum Gönder